خوردن شير و ماست شايد بهبود حاصل گردد . با متابعت از اين دستور تا سه ماه ادرار درست مىآمد . تا اينكه ناگهان از مجرا قريب دو شبانه‌روز خون جارى شد . بعد بدون استفاده از دارو و معالجه‌اى خاص ، خون بند آمد . تا دو ماه ديگر هم آسوده بود . مجددا ادرار بند آمد به بيمارستان سينا منتقل شد . ميل زدند . نزديك به دو ماه باز آرام بود . در سال گذشته به ييلاق رفت در بين راه از قاطر به زمين پرت شد . در اثر صدمه وارده ادرار بند آمد و زير دل ورم زيادى كرد . او را به گچسر بردند . در آنجا پيرمردى از اطباى محلى ميل در مجرايش كرد . طبق گفته ، مقدار زيادى خون قرمز از مجرا جارى شد . پس از دو ساعت دوباره ميل زد و ادرار باز شد . روز بعد هم ميل زد مقدارى ادرار خارج گرديد . بعدا او را به تهران و به بيمارستان سينا انتقال دادند . در آنجا ميل دائمى گذاشتند كه ادرار پيوسته از آن جارى مىشد . مدت سه ماه و نيم بدين منوال گذشت . بالاخره به علت كبر سن و عدم امكان عمل ، او را با همان وضع مرخص كردند . مدت يك ماه و نيم هم بدين‌ترتيب در منزل گذراند و از طرف بيمارستان يك نفر براى شستشوى او مىآمد . در ماه دى آقاى سيد ابو القاسم ع . با چنين حالتى و با ضعف زياد به اينجانب مراجعه كرد . برايش « مرهم ضد ورم پروستات » ، « حب ارمنى مركب » و « حب سياه » و عصاره‌هاى گياهى گوناگون مخصوص تجويز كردم . پس از چند روز پيروى از دستورات ، ميل را برداشت . نخست ادرار چكه چكه و سپس به‌طور پيوسته جارى گرديد . ابتدا تحمل مثانه كم بود . لذا ساعتى چند بار ادرار مىكرد . رفته‌رفته از ورم مثانه كاسته گرديد و دفعات ادرار كمتر شد . ولى مقدار بولى كه در روز دفع مىگرديد به چندين ليتر مىرسيد . به قول مريض حدود پنج شش ليتر در روز بود . در آزمايشى كه انجام گرفت قند نداشت . با دادن حب ماسك رازى ( مصطكى ، كندر ، شاهدانه به مقدار مساوى آميخته با عسل ) بهبود تمام پيدا شد . حال كه ماه ارديبهشت ( 5 / 2 / 24 ) است يعنى تقريبا سه ماه و نيم از دوره درمانى بيمار مزبور با روش اينجانب مىگذرد جريان بول به وضعيت عادى برگشته است . * * *